قانون مالیات بر سوداگری و سفته‌بازی آسیب‌شناسی شد

مرکز پژوهش‌ها با همکاری کمیسیون مالیات، کار و تأمین اجتماعی اتاق ایران، گزارشی را تهیه کردند که بر اساس آن، قانون مالیات بر سوداگری و سفته‌بازی (مصوب سال 1404) آسیب‌شناسی شده است.
طبق یافته‌های این گزارش چارچوب «قانون مالیات بر سوداگری و سفته‌بازی» ایران قرابت چندانی با آموزه‌های نظری و تجارب بین‌المللی ندارد.

از طرفی باید گفت که قانون مذکور ملغمه‌ای از اصلاح مواد قوانین مختلف مالیاتی و الحاق برخی احکام جدید به «قانون مالیات‌های مستقیم» و «قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه مؤدیان» است.
«قانون مالیات بر سوداگری و سفته‌بازی» از یک‌سو با کاستی‌های جدی در طراحی چارچوب کلی روبه‌روست و از سوی دیگر به دلیل تسری منطق سامانه مؤدیان و ضرورت صدور صورتحساب الکترونیکی برای اشخاص غیرتجاری از منظر اجرا با چالش‌های جدی مواجه است.

بر این اساس، گزارش با تکیه‌بر مفاهیم نظری، آموزه‌های تجربی و جهت‌گیری‌های بین‌المللی در ارتباط با طراحی و اصلاح قانون مالیات بر عایدی سرمایه، پیشنهادها و توصیه‌های مشخصی برای اصلاح «قانون مالیات بر سوداگری و سفته‌بازی» ایران ارائه می‌دهد.

اعطای صرفاً یک معافیت برای اقامتگاه اصلی خانوار با رعایت طول دوره نگهداری (بین 3 تا 5 سال)

حذف و یا تعیین سقفی برای معافیت عواید سرمایه‌ای انواع طلا، پلاتین، مسکوکات و جواهرآلات، انواع ارز و رمزارز

تعدیل کامل تورمی برای عایدی سرمایه‌ای دارایی‌های تحت تملک با دوره نگهداری بیش از 12 ماه

وضع مالیات با نرخ‌های یکنواخت و ثابت (5 تا 10 درصد)

لحاظ هزینه‌های بازسازی و نوسازی املاک به هنگام تعیین عایدی سرمایه

حذف پیچیدگی‌های غیرضروری و عدم تسری منطق سامانه مؤدیان روی مالیات بر عایدی سرمایه